CZŁOWIEK I RODZINA. KARTY PRACY ZESZYT 3 - Irena Polkowska

Zeszyt 3. zawiera barwne rysunki związane z tematyką człowieka, rodziny, ubrań, pożywienia: - rysunki konturowe związane z ubraniem; - rysunki do "szycia"; - etykiety związane z rodziną dziecka. Zestaw, autorstwa Ireny Polkowskiej, jest znakomitą, wszechstronną pomocą do pracy z dziećmi w przedszkolach, w nauczaniu zintegrowanym oraz ze wszystkimi dziećmi ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, a zwłaszcza dziećmi upośledzonymi umysłowo w stopniu umiarkowanym i znacznym. Składa się z następujących pomocy: - "Obrazy podstawowe" (16 kolorowych tablic w formacie A2), - "To my" (zeszyt ćwiczeń), - "Karty pracy" (9 zeszytów zawierających barwne kartonowe karty, różnorodne tematycznie, a także rysunki konturowe, kropkowane, etykiety. Służą one do ćwiczeń koncentracji uwagi i sprawności manualnej).

CZŁOWIEK I RODZINA. KARTY PRACY ZESZYT 3 - Irena Polkowska

SYZYFOWE PRACE - Stefan Żeromski

Lektura z opracowaniem. Polski nie ma na mapach Europy. Polacy starają się jednak funkcjonować w obrębie państw zaborczych. Chcą się kształcić, robić karierę, żyć. Nauka to konieczność, bo tylko ona otwiera drogę do niezależności i samodzielności. Tak myślą państwo Borowiczowie, którzy decydują się oddać swojego ukochanego jedynaka, Marcinka, do szkoły. Chłopiec przybywa do klerykowskiego gimnazjum jako uległy, gotów na spełnienie wszelkich nakazów rosyjskich nauczycieli uczeń. Opuści je jako ktoś zupełnie inny - dorosły, dojrzały, świadomy tego, kim jest, młody człowiek.

PRZEMYŚL 1656-1657 - Andrzej Borcz

Książka opisuje zmagania Polaków ze Szwedami i Siedmiogrodzianami w latach "potopu". Przemyśl był najdalszym punktem na terenie Rzeczypospolitej, do którego doszły wojska szwedzkie. Odwrót Szwedów spod murów Przemyśla i walki nad Sanem uważa się za punkt zwrotny w tej wojnie. Na początku z lasu wypadły 4 chorągwie tatarskie wchodzące w skład pułku Stefana Czarnieckiego, na co dowódca szwedzki zareagował natychmiastowym atakiem, oddalając się nieopatrznie od miejsca przeprawy. Lekkie chorągwie po pozorowanej ucieczce zawróciły. Wkrótce okazało się, że nacierający z impetem szwedzcy jeźdźcy oddawszy salwę pistoletową zostali wciągnięci w zasadzkę i zasypani chmurą strzał, a polski oddział nieoczekiwanie wzmocniony dwoma kolejnymi pułkami jazdy rozpoczął kontratak. Zagrożeni oskrzydleniem rajtarzy poszli w rozsypkę i ścigani przez Polaków zaczęli uciekać w kierunku most na Sanie. Od przeprawy dzieliła ich znaczna odległość, dlatego straty wśród uciekających były duże. Tymczasem opóźniony tabor szwedzki zbliżył się już do przeprawy. Tabor również został zaatakowany przez wypadające z lasu dalsze polskie chorągwie.